ਦਿਵਯ ਜੋਤੀ ਜਾਗ੍ਰਤੀ ਸੰਸਥਾਨ ਦੇ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਸਤਿਸੰਗ ਦਾ ਭਵਯ ਆਯੋਜਨ: ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਪਾਵਨ ਸੰਬੰਧ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਜਾਗ੍ਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਦਿਵਯ ਜੋਤੀ ਜਾਗ੍ਰਤੀ ਸੰਸਥਾਨ ਦੇ ਗੌਤਮ ਨਗਰ ਆਸ਼ਰਮ, ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਸਤਿਸੰਗ ਦਾ ਦਿਵਯ ਆਯੋਜਨਆਧਿਆਤਮਿਕ ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼ ਸੰਬੰਧ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਸਾਮਾਜਿਕ ਪਰਿਵਰਤਨ

ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ/ਦਲਜੀਤ ਅਜਨੋਹਾ 

ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਦੇ ਗੌਤਮ ਨਗਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਖੇ ਦਿਵਿਆ ਜਯੋਤੀ ਜਾਗ੍ਰਤੀ ਸੰਸਥਾਨ (ਡੀ.ਜੇ.ਜੇ.ਐੱਸ.) ਵੱਲੋਂ ਆਯੋਜਿਤ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਸਤਿਸੰਗ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਊਰਜਾ ਦਾ ਇੱਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪ੍ਰਵਾਹ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਰਵ ਸ਼੍ਰੀ ਆਸ਼ੁਤੋਸ਼ ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਦੇ ਸਿੱਖ ਸਵਾਮੀ ਦਿਨਕਰਾਨੰਦ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰੂ-ਸਿੱਖ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਸੰਬੰਧ ਤੇ ਗਹਿਰਾ ਵੈਚਾਰਿਕ ਪ੍ਰਵਚਨ ਦਿੱਤਾ । ਸਵਾਮੀ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੰਕੀਰਤਨ ਦੀਆਂ ਮਧੁਰ ਸੁਰ-ਲਹਿਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੰਚਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਜਨੀਕ ਪਿਤਾ ਤੇ ਗੁਰੂ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਨੂਪਮ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਸੰਗ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਵਪੂਰਨ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਸਪੁੱਤਰ ਅਰਜਨ ਮੱਲ ਜੀ (ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਕਹਾਏ) ਲਾਹੌਰ ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ ਸਹਾਰੀ ਮਲ ਦੇ ਸਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਗਏ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਕੇ ਸੰਗਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ । ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ-ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਅਸਹਿ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਵੇਦਨਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਤਿੰਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਪੱਤਰ ਲਿਖੇ । ਪਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਪ੍ਰਿਥੀ ਚੰਦ ਨੇ ਈਰਖਾ ਕਾਰਨ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਪੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੋਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਲੰਬੇ ਕੋਟ ਦੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਛੁਪਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅਨੁਜ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆਉਣ ਦਾ ਝੂਠਾ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ । ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਪੱਤਰ ਤੇ ਅਰਜਨ ਮੱਲ ਜੀ ਨੇ '੩' ਅੰਕਿਤ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸਪਾਤਰ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਰਾਹੀਂ ਸਿੱਧਾ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਕਰ-ਕਮਲਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ ਇਸ ਸਾਰੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥੀ ਚੰਦ ਦੇ ਕੋਟ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪੱਤਰ ਬਰਾਮਦ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਨੂੰ ਰਥ ਦੇ ਕੇ ਬੜੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਅਰਜਨ ਮੱਲ ਜੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਬੁਲਾਇਆ । ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਉਸ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਪਲ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਅਰਜਨ ਮੱਲ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸਤਕ ਰੱਖ ਕੇ ਚੌਥਾ ਸ਼ਬਦ 'ਭਾਗੁ ਹੋਆ ਗੁਰਿ ਸੰਤੁ ਮਿਲਾਇਆ' ਲਿਖਿਆ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰਗੱਦੀ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਇਹ ਚਾਰੋਂ ਪੱਤਰ 'ਸ਼ਬਦ ਹਜ਼ਾਰੇ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ । ਇਸੇ ਗੁਰੂ-ਭਗਤੀ ਦੇ ਸਿਖਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਿਆਂ ਸਵਾਮੀ ਜੀ ਨੇ ਭਾਈ ਸਮਨ ਅਤੇ ਭਾਈ ਮੁਸਨ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਆਤਮ-ਤਿਆਗ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਲੰਗਰ ਸੇਵਾ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ । ਜਦੋਂ ਮੁਸਨ ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਫੜਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਆਂਚ ਨਾ ਆਵੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਸਮਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਵੱਢਣ ਲਈ ਕਿਹਾ । ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਥਾਹ ਸ਼ਰਧਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ ਮ੍ਰਿਤਕ ਮੁਸਨ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ । ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਵਾਮੀ ਜੀ ਨੇ ਨੌਵੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਗਣਿਕਾ ਦੇ ਉਧਾਰ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਧੂ ਦੇ ਤੋਤੇ ਰਾਹੀਂ 'ਰਾਮ ਨਾਮ' ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮੈਲੀਆਂ ਬਿਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਧੋ ਲਿਆ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ । ਨਾਲ ਹੀ, ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨ ਸਪਰਸ਼ ਮਾਤਰ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਬਣੀ ਅਹਿਲਿਆ ਦੇ ਉਧਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਵਰਗੀ ਬੁੱਧੀ ਵੀ ਚੇਤੰਨ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਪਿਛੋਕੜ ਨੂੰ ਅੱਜ ਦੇ ਵਿਗੜ ਰਹੇ ਸਮਾਜਿਕ ਤਾਣੇ-ਬਾਣੇ ਨਾਲ ਜੋੜਦਿਆਂ ਸਵਾਮੀ ਦਿਨਕਰਾਨੰਦ ਜੀ ਨੇ ਅਜੋਕੇ ਯੁੱਗ ਦੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਜਿਵੇਂ ਨਸ਼ਾਖੋਰੀ, ਕੰਨਿਆ ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਅਸੰਤੁਲਨ ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਚਿੰਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ । ਸਵਾਮੀ ਜੀ ਨੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀਆਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਪੱਥਰ ਵਰਗੀ ਅਤੇ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਹੀ ਨਤੀਜਾ ਹਨ । ਸਵਾਮੀ ਜੀ ਨੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬਾਹਰੀ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਪੱਕਾ ਹੱਲ ਕੇਵਲ ਬੌਧਿਕ ਪੱਧਰ ਜਾਂ ਬਾਹਰੀ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਸਨਾਤਨ ਵਿਧੀ ਬ੍ਰਹਮਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ । ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰਨ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਇਲਾਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੱਥਰ ਵਰਗਾ ਦਿਲ ਵੀ ਅਹਿਲਿਆ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀਵ, ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਦਿਵਿਆ ਜਯੋਤੀ ਜਾਗ੍ਰਤੀ ਸੰਸਥਾਨ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸਰਵ ਸ਼੍ਰੀ ਆਸ਼ੁਤੋਸ਼ ਮਹਾਰาਜ ਜੀ ਅੱਜ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਕਰੋੜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਸੇ ਪਰਮ ਵਿਗਿਆਨ ਬ੍ਰਹਮਗਿਆਨ ਨਾਲ ਦੀਖਿਅਤ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਤੰਦਰੁਸਤ, ਨਸ਼ਾ ਮੁਕਤ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦਾ ਮਾਰਗ ਪੱਧਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ।